We hebben het er al eerder over gehad. Eric Kuijpers levert onweerlegbaar aan een lastersite doorlopend informatie en is zo deelgenoot van een zo als hij dat zelf zo graag te pas en te onpas noemt een “criminele organisatie”. In brieven naar zelfs een rechtbank noemt hij één van de hoofdpersonen in dit meest ranzige internetverschijnsel de schrijver van de artikelen hier. Dat is niet zo, maar ik ken hem wel (inmiddels drie keer ontmoet). Het komt in Eric Kuijpers niet op dat ik nog altijd een gediplomeerd ingenieur ben en slechts van Poolse afkomst. Speciaal voor beroepsschreeuwer Eric Kuijpers een verhaal wat ooit in de Nieuwe Revu heeft gestaan over één van zijn internetvriendjes. Iemand, kennelijk ook een beroepssmeerlap, waarmee hij voortaan in de rechtbanken door zijn eigen stomme schuld in één adem zal worden genoemd. “Artiestenmanager Sidney Brandeis wordt door de politie van zijn bed gelicht op verdenking van afpersing en bedreiging. Hij zou twee Apeldoornse zware jongens hebben ingehuurd om een zakelijk conflict te regelen. Zowel sterren als journalisten kruipen in hun schulp: Sidney kende iedereen, hij voorzag de bladen van tips en je kon beter geen ruzie met hem maken, dan verschenen er zomaar hele nare stukjes op internet. Anoniem, uiteraard.

Bij het Van der Valk-motel De Witte Bergen in Eemnes komen wel vaker vreemde snuiters binnen, maar een willekeurige bezoeker die op vrijdagmiddag 16 september bij de ingang van het restaurant zat, zal zijn wenkbrauwen een keer extra hebben gefronst. Eerst zitten er vier mannen aan een tafel een broodje kroket te eten, er lijkt niks aan de hand, behalve dat één van de vier nogal nerveus is en de hele tijd wegloopt om te bellen. Het is dan ongeveer één uur ’s middags. Dan komen er ineens nog twee mannen binnen, die zich bij het gezelschap voegen. Ze hebben het duidelijk op twee heren voorzien: de één krijgt een mep tegen zijn hoofd waardoor zijn bril wegvliegt. Hij wordt aan zijn oor meegetrokken het restaurant uit. Zijn compagnon wordt klemgezet tussen de twee nieuwkomers en krijgt ook een pistool in zijn zij gedrukt. Hij krijgt papieren voor zijn neus, die hij moet tekenen. Dat doet hij, hij kan niet anders. De man die moet tekenen, is Matt Hoorn, eigenaar van het bedrijf MR (Mister) Media). De man die bij hem was, is zijn jurist Pavle Bojkovski, die aan zijn oor werd weggevoerd. Ze hadden een afspraak met twee andere heren: artiestenmanager Sidney Brandeis en Alexander Stevens, muziekproducent en voice-over, vooral bekend als ‘de stem van Veronica’. Sidney en Alexander hebben deze ontmoeting al maanden geleden voorbereid, samen met nog een partner, die niet mee naar binnen wilde en buiten in de auto zit te wachten. Ze hebben wat appeltjes te schillen met Matt Hoorn en hebben hem onder valse voorwendselen naar het motel gelokt. Om hun argumenten kracht bij te zetten, hebben ze twee criminelen uit Apeldoorn ingehuurd die zich verdienstelijk maken als incasseerders. Hoewel, crimineel? Beiden hebben een heel andere achtergrond. De ene man is René Diks, ooit eigenaar van het reclamebureau De Rebellenclub, dat zelfs Heineken als klant had. De andere is een bekende in de wereld van de krachtsport: Özdan Tekcandan, in het circuit beter bekend als Papa Mike. Matt tekent alles wat hem wordt voorgelegd. Een belangrijk onderdeel is een contract over de eigendomsrechten van de populaire website www.mokkels.nl. Deze site was ooit opgezet door de man die buiten in de auto zit te wachten, Stefan Feenstra. Matt Hoorn had in de site geïnvesteerd, en vooral in Sidney Brandeis: die zou het allemaal tot een nog veel groter succes maken. Ergens is er iets misgegaan. Over het wat en hoe en wie de schuld heeft, zal vast nog veel worden gesproken, feit is dat Sidney, Stefan en Alexander vonden dat Matt weg moest: zijn bedrijf bezat de eigendomsrechten, Stefan wilde die terug. Omdat Matt er flink in had geïnvesteerd, was te verwachten dat hij hier niet zonder slag of stoot mee akkoord zou gaan. Vandaar dat ze de ‘slag en stoot’ zelf maar meenamen en dat werkte prima: Matt tekende en nog diezelfde dag werd de tenaamstelling van mokkels.nl al veranderd. Wat de heren afpersers toen nog niet wisten, was dat Matt diezelfde dag nog naar de politie in Apeldoorn stapte om aangifte te doen van bedreiging. Het duurt nog een maand voor ze daar echt iets van merken. Matt krijgt te horen dat er ‘iets veel groters’ speelt en dat blijkt als half november de twee afpersers in de boeien worden geslagen. Dat gaat nog tamelijk onopgemerkt, maar als anderhalve week later Sidney Brandeis in Amsterdam van zijn bed wordt gelicht, zijn de poppen aan het dansen. Als manager van Froukje de Both en ettelijke andere ‘tv-babes’ is hij in de wereld van de mokkels en de sterren zeer bekend. Niet onverdeeld gunstig, zo blijkt: conflicten met zakenpartners lopen als een rode draad door zijn leven en zijn tactieken als artiestenmanager – hij noemt zichzelf guerillamanager- zijn op z’n minst ongebruikelijk. Een overzicht.

In het voorjaar van 2004 trouwt Sidney met Playboymodel Klarissa Patijn, tijdens een fotoshoot in Turkije. Ze kennen elkaar dan pas tien dagen. Klarissa geeft als motief: “Ik geloof niet in seks voor het huwelijk.” Hoewel duidelijk is dat het niet om een echt huwelijk gaat, wordt het in de media wel zo gebracht en dat heeft in elk geval één consequentie: Klarissa heeft in verband met narigheid uit het verleden een gedeeltelijke uitkering. De sociale dienst leest de roddelbladen ook en zet de uitkering stop, hangende een onderzoek naar de ‘zorgplicht’ van Sidney. Dit uiteraard tot grote woede van Sidney, die boze gesprekken voert met de sociale dienst. In juni 2004 verschijnt het relaas van een boze vader op internet, met het verzoek dit door te sturen. De anonieme verteller beweert dat zijn dochter van 18 zwaar is mishandeld door haar vriend, een zekere Menno dos Santos. Wat blijkt? Deze Menno is de ex-vriend van Klarissa Patijn. Of de vader en het 18-jarige meisje echt bestaan weet niemand, wel is duidelijk dat Klarissa’s nieuwe vriend Sidney zich indringend met de zaak bemoeit. Hij brengt een bezoek aan Erik Noomen, de hoofdredacteur van FHM Magazine, die de verkiezing ‘buurmeisje van het jaar’ organiseert. Sidney eist dat de nieuwe vriendin van Menno, fotomodel Brenda de Roode, niet verkozen wordt, “anders zwaait er wat.” Noomen -  die tot op dat moment een goed contact met Sidney had – zegt dat hij geen invloed op de stemming heeft. Sidney vertelt Noomen dat ook Brenda door Menno is mishandeld en dat hij heeft geprobeerd haar ook aangifte te laten doen, maar dat zij dat niet wilde. Als Noomen Sidney dan ook nog passeert bij de organisatie van de ‘100 sexiest party’ verschijnen er op weblogs gruwelijke teksten over Noomen en FHM. “Daar heb ik wel eens wakker van gelegen,” zegt Noomen, “ik dacht: waar heb ik dit aan verdiend? Het waren ook puur aanwijsbare leugens, maar anoniem, je kunt niks bewijzen.” Ook Brenda krijgt op internet een lading stront over zich heen, in anonieme reacties op websites met haar foto. Klarissa Patijn is woedend als ze hoort dat het internetverhaal over Menno dos Santos weer opduikt. “Ik ben daar toentertijd van beschuldigd, Menno had mij aangeklaagd wegens smaad, maar ik heb daar absoluut niks mee te maken gehad. Ik ben bij de recherche geweest, maar ik heb er nooit meer iets over gehoord en dat komt – en dat heeft de recherche mij ook verteld – doordat Menno continu in hetzelfde patroon valt met vrouwen. Ik kan me wel voorstellen dat iemand het een keer zat is dat hij dat bij een meisje flikt. Hij heeft een behoorlijk dossier bij de politie liggen. Ik haat hem.” Volgens Brenda de Roode heeft Klarissa de breuk met Menno niet kunnen verwerken, maar is er met Menno niets aan de hand. “We zijn al vijf jaar samen, Menno is een lieve jongen en hij heeft Klarissa nooit mishandeld en mij ook niet. We hebben wel heel veel ellende gehad van dat verhaal op internet.” Het is in elk geval hoogst opmerkelijk dat dat verhaal opduikt op het moment dat de relatie van Klarissa met Sidney begint. Brenda kent Sidney helemaal niet, “ik heb hem geloof ik één keer op een feestje gezien, maar ik heb hem nooit gesproken.” Sidney neemt het graag op voor goede vriendinnen, zoals Tatum Dagelet. Toen de relatie van Ruud de Wild en Tatum op de klippen liep, verscheen er in Story een voor Ruud nogal vervelende foto van hem en een zekere Aafke, met de suggestie dat dit zijn nieuwe vriendin was. Sidney zou hierin de hand hebben gehad, maar in dit geval is dat niet helemaal zeker. Het staat wel vast dat hij een rol heeft gespeeld bij een andere ‘gossipfoto’: van Froukje de Both met haar nieuwe vriend. Hij tipte de Storyfotograaf dat Froukje met haar nieuwe liefde in restaurant Panama zou zijn. Motief: hij had een hekel aan de vorige vriend van Froukje. In hoeverre Froukje deze actie van haar eigen manager waardeerde, is niet bekend.

In april 2005 waarschuwt Sidney in persberichten voor Jack Riviera, ‘een rotte appel’ die zich als artiestenmanager voordoet en die het op Froukje de Both voorzien zou hebben. Het blijkt een opzetje, van Sidney en een paar andere grapjassen, onder wie de al genoemde ‘voice of Veronica’ Alexander Stevens. Welke meerwaarde deze actie had, is niet duidelijk. Echt schade berokkent Sidney Froukje door een contract met een cosmeticafirma te torpederen door veel te hoge financiële eisen te stellen. Het gevolg is dat de voor haar aantrekkelijke deal afketst. Betty de Groot wijt de ondergang van haar website Glamago en het bijbehorende blad Glamazine voor een deel aan Sidney. Aanvankelijk leverde hij alleen content voor het door Johnny de Mol en Guusje Nederhorst opgerichte portal voor Bekende Nederlanders, waar alleen positief nieuws over de sterren gemeld zou worden. Maar Sidney wilde aandeelhouder worden. Dat vond Betty geen goed idee en vanaf toen was het bonje: “Ik maak je kapot!” Op weblogs verschijnen teksten over de ‘leegloop’ bij Glamago: zo stappen er ineens zomaar drie coryfeeën op. Het zijn Froukje de Both, Jasmine Sendar en Georgina Verbaan. Toevallig alle drie uit de stal van Sidney. Samenwerken lijkt niet het sterkste punt van de zelfbenoemde guerillamanager: hij maakt enige tijd met Menno Zwart de succesvolle site tvbabes.nl. Het is geen geheim dat de twee met ruzie uit elkaar zijn gegaan, in maart 2002, maar Menno –thans werkzaam bij Shownieuws van SBS – wil er niet meer over kwijt dan dat hun wegen zich scheidden vanwege ‘verschil van inzicht’. De grootste klap voor Sidney is het vertrek van Georgina Verbaan, die hem inwisselt voor een andere manager. Vervolgens gebeuren er nare dingen: het emailadres van Georgina wordt gekraakt, vertrouwelijke gegevens worden gestolen, met als belangrijkste de lucratieve deal van Georgina over haar blootreportage voor Playboy, die via internet uitlekt. Bewijzen dat Sidney hier achterzit zijn er niet, maar volgens Jort Kelder ligt dat wel zeer voor de hand. “Ik heb emailwisselingen gezien waarin hij triomfantelijk met een managementcontract en het Playboycontract loopt te wapperen. Hij heeft dat ook wel gezegd tegen mensen in zijn omgeving, maar laat de officier van justitie dit maar uitzoeken, het is strafbaar, dit valt onder briefgeheim. Ik heb niet de bevoegdheid in zijn computers in te breken, justitie wel. Het vervelende is ook dat hij op internet op allerlei plaatsen lastercampagnes voert. Waarom nou, denk ik dan, wat heb ik hem aangedaan? Ik wil dat het Openbaar Ministerie hem aanpakt, al was het alleen maar om andere gekken te dwarsbomen. Ik denk niet dat wij een civiele procedure tegen hem aanspannen, het heeft helemaal geen zin om zo’n kleine stakker, zo’n kale kip, te gaan plukken.” Het gekraakte email bevatte ‘allemaal liefdevolle mailtjes’ van Jort aan Georgina “dat hij daarin mee gaat zitten kijken heeft iets heel eenzaams”, maar het echte motief zou zijn dat hij als manager ‘nog geen gat in een natte kam gooide’: daarom moest Georgina de Playboy in, om het financiële gat te vullen. “Daarom heeft hij geprobeerd dat Playboycontract te stelen –als het zo is, en daar zijn wel veel aanwijzingen voor-  omdat hij vindt dat hij recht op die commissie had.”

Op vrijdag 2 december is het voorarrest van Sidney Brandeis met 14 dagen verlengd. Volgens zijn advocaat mr. Willem Vahl waren de twee Apeldoornse heren die wegens afpersing zijn aangehouden niet in dienst van Sidney en ze waren ook niet in zijn opdracht bij het gesprek in De Witte Bergen aanwezig. Ook zou er aan zakenpartner Matt Hoorn niets onder druk of bedreiging zijn afgetroggeld, “daar is geen sprake van.” Het lijkt erop dat Sidney zijn advocaat wat weinig informatie heeft verstrekt. Op 17 september, een dag na de bijzondere ontmoeting in De Witte Bergen, vertelt Sidney in een anderhalf uur durend telefoongesprek met Raimond Kranenburg, webmaster en contactpunt van weblog www.witheet.com, hoe het allemaal in zijn werk is gegaan. Raimond: “Hij bleef maar doorgaan hoe stoer hij het allemaal had opgezet en dat ze met z’n drieën de boel wel eens even weg zouden zetten.” De afspraak in het hotel was al drie maanden lang voorbereid, door Sidney, Alexander Stevens en Stefan Feenstra, die buiten bleef. Raimond: “Sidney was echt trots op het feit dat hij twee doorgewinterde criminelen had gevraagd met hem mee te komen om zijn woorden kracht bij te zetten. Alexander wist dat ook, hij zat er volgens Sidney net zo diep in als hijzelf, en als je meegaat naar het hotel en aan tafel gaat zitten en duidelijk weet wie er uitgenodigd worden, dan heb je volgens mij ook vuile handen. Ik vraag me ook af waarom hij niet is opgepakt. Misschien heeft Sidney daar zijn mond over dichtgehouden.” Het doel van de afspraak was drieledig: Sidney was boos omdat Matt Hoorn volgens hem achter zijn rug om had verteld dat het huwelijk met Klarissa niet echt was, en hij wilde Matt een lesje leren en bepaalde zaken naar zich toetrekken. Matt had beweerd dat hij allerlei belangrijke mensen kende, volgens Sidney was dat niet zo. Raimond: “De voornaamste reden was Matt voor schut te zetten, om te laten weten: we hebben je door. Dat zijn letterlijk zijn woorden. De nare verhalen over Erik Noomen en het uitlekken van het contract van Georgina Verbaan kwamen volgens Raimond allebei uit de koker van Sidney. “Ik beschouwde hem een beetje als een kwajongen die het leuk vond wat verhaaltjes rond te spreiden, maar het begint langzaam maar zeker een naar smaakje te krijgen. Als ik dit had zien aankomen, was ik er wat rustiger mee omgegaan.”

Uiteindelijk werden in deze zaak Mike Tekcandan en Rene Diks veroordeeld tot respectievelijk 30 maanden en 15 maanden; en werd Sidney Brandeis wegens gebrek aan bewijs vrijgesproken en ontving hij in 2008 een forse schadeloosstelling voor 11 dagen detentie. Matt Hoorn was vanaf dat moment op het web vogelvrij en kon rekenen op dé ultieme wraak: kapot maken waar maar mogelijk! Journaliste, vriendin van Özdan Tekcandan en Sanoma-collega van Sidney Brandeis, Mylene de la Haye, zet daarop Matt definitief na een gezellige sessie in haar woonhuis, tot twee keer aan toe schaakmat in de Panorama. Özdan Tekcandan komt ook voor in het Willem Holleeder dossier. Naar verluidt is hij inmiddels van de beschermde getuigen van Justitie in het hoger beroep van Willem Holleeder. Daar waar Eric Kuijpers de rechtbanken wijs wil maken dat Sidney Brandeis een valse aangifte aan zijn broek heeft gehad neemt hij doelbewut de rechters voor de zoveelste keer in de maling. Van de drie zijn er tenslotte twee veroordeeld met één en dezelfde aangifte. Iemand voor zomaar oplichter & flessentrekker  uitmaken is zowel straf- als civielrechtelijk net zo verkeerd als voor bijvoorbeeld pedofiel.